Archive for April, 2008

อาหาร วัสดุเพาะ ด้วง & กว่าง

Wednesday, April 30th, 2008

ลองมาดูวัสดุเพาะที่แตกต่างกัน
ด้วงคีมยีราฟ ใช้ ขี้เลื่อยจากก้อนเชื้อเห็ด + เศษไม้
ด้วงคีมฟันเลื่อย ใช้ ขอนไม้ล้วน ๆ แต่มันกินจนป่นเลย
ด้วงคีมแดง ใช้ไม้+ขี้เลื่อยจากก้อนเชื้อเห็ด+ดิน
ด้วงเฮอคิวลิสใช้ ขี้เลื่อยจากก้อนเชื้อเห็ด+เศษซากพืชที่ย่อยสลายแล้ว นำมาร่อนอีกครั้ง และนึ่งเพื่อฆ่าไร และแมลงชนิดอื่น
การจับหนอนจะใช้ช้อนตัก ถ้าไม่มีช้อนก็ ใช้ไม้ฉีกเป็นเส้น ให้มันกัดแล้วยกขึ้น หาอะไรลองด้วยเผื่อมันตก ญี่ปุ่นเค้าทำกันครับ แนะนำนะ ใครจะทำตามก็ได้
โพสให้ดูแล้วนะครับ ขอบคุณครับ

ด้วงกว่าง 5 เขา

Wednesday, April 30th, 2008

มาดูเจ้าด้วงกว่าง 5 เขากันบ้าง เป็นปัญหาที่ถามกันบ่อย ๆ กี่วันฟัก กี่วันแม่พันธุ์ตาย ตอบแล้วตอบอีกคราวนี้ถึงเวลาอ่านกันเองแล้วนะครับ ใครเลี้ยง 5 เขาอยู่บ้างยกมือขึ้น
- แม่พันธุ์จะวางไข่หลังจากผสม ประมาณ 1-2 อาทิตย์
- ไข่จาฟัก หลังจากวางไข่ 15 วันขึ้นไป เอแต่บางตัวดันฟักก่อนก็มี ส่วนใหญ่ลังจาก 15 วัน
- แม่พันธุ์ตายก่อนธันวาแน่นอนประมาณกลางพฤษจิกา
- ส่วนตัวพ่อนั้นถ้าอยู่ถึงพฤษจิกานี่ถือว่าอึดสุด ๆ ยังไม่เคยลองเลี้ยงแบบไม่ให้เค้าผสมพันธุ์ ส่วน
ใหญ่จะผสมแล้วอยู่ได้ไม่เกินอาทิตย์ครับ

กว่าง 5 เขา

ทีนี้มาดูลักษณะการวางไข่กันที่หลาย ๆ คนถามว่าเอของผมผสมนานแล้วไมมันไม่ไข่ซักท

กว่าง 5 เขา

ตัวนี้แม่มันไม่ได้เรื่องเอาซะเลยขี้เกียจปั้นกระเปาะไข่ เลยวางกับขี้เลื่อยเพาะเห็ดผสมกับดินเลย

นี่เลย ใครคุ้ยไข่กว่าง 5 เขาแล้วหาไข่ไม่เจอ มันอยู่นี่แล้ว กระเปาะขนาดประมาณข้อนิ้วโป้ง

บิดให้ดูกันซะเลยเห็นกันจะ ๆ คราวนี้น่าจะหาเจอกันแล้วหล่ะมั้ง

ไข่ 5 เขาบางส่วนที่แยกออกมาจากตู้ขยายพันธุ์เอามาเลี้ยงมือในกล่องพลาสติกเพื่ออนุบาล และจะได้ใช้ตู้ผสมด้วงชนิดอื่นต่อไป

ในกล่องพลาสติกที่ฟักแล้วตอนนี้ได้มา สัก 6 ตัวแล้วม่ไข่เสียไป 2 ฟอง

เครดิต : พี่ตุ้ย insect man

การรักษา คีลอยด์ / คีรอยด์

Thursday, April 24th, 2008

” คีรอยท์ ” เนื้อนรก…

ในที่สุดก็มีแรงบันดาลใจมาอัพแล้ว จริงๆอยากจะอัพซะตั้งนานแล้วหละ แต่ขี้เกียจ ไม่มีเวลาด้วย

บล๊อคนี้เราจะมาว่าด้วยเรื่อง แผลเป็น หรือในชื่อทางวงการแพทย์ คีรอยท์ (ในที่นี่จะขอใช้คำว่า “เหี้ย” แทนคีรอยท์นะครับ)

1.กำเนิด เหี้ย…

จากการสอบถามจากหนูทดลองของเราได้ความว่า เหี้ย เกิดขึ้นมาจากแผลเป็น ประหนึ่งการกลายพันธุ์จากแผลมาเป็นเหี้ย ในส่วนของข้าพเจ้านั้น หมอบอกว่า เหี้ยของข้าพเจ้าเกิดจากสิว ซึ่งสมัยเด็กข้าพเจ้านั้นเป็นนักกีฬา ใว้สิวรุ่นซูเปอร์หัวช้าง ข้าพเจ้าเป็นมือวางอันดับสี่ครึ่ง ในด้านนี้ ทั้งนี้ ข้าพเจ้ามีร่างกายที่ก่อให้เกิดเหี้ยง่าย เวลาข้าพเจ้ามีบาดแผล หากถึงคราวซวย เหี้ยจะปูดขึ้นมาทันที สมัยเด็ก ข้าพเจ้าเป็นสิวเยอะบริเวณแนวกราม เมื่อสิวหายไป เหี้ยจึงปูดแทน เป็นที่รู้กันในหมู่ชาวคณะว่า หน้าตาข้าพเจ้านั้น…เหี้ยเยอะมาก เพราะสิวเยอะนั่นเอง

2.ปรึกษาแพทย์…

เมื่อข้าพเจ้าเริ่มก้าวเข้าสู่วัยหนุ่ม (ห้ามหัวเราะ…ข้าพเจ้าเองก็มีวัยหนุ่มเหมือนกัน) และคิดจะหันหลังให้กีฬาปลูกสิวแล้ว ข้าพเจ้าจึงไปหาหมอที่โรงพยาบาลจุฬา หาหมอศัลยกรรมเพื่อแจ้งความประสงค์อันแรงกล้าที่จะแขวนสิวให้หมอได้รับรู้ หมอแนะนำให้เอาเหี้ยออกจากหน้าก่อน โดยการวางแผนการฉีดยาเป็นขั้นตอนดีงนี้

2.1 เหี้ยนั้นไม่สามารถรักษาให้หายด้วยวิธีการผ่าตัดได้ เพราะคนที่เป็นเหี้ยง่าย เมื่อผ่าไปแล้วเกิดแผล เหี้ยก็จะมาอีก

2.2 เหี้ยนั้นมีตัวยาที่ใช้รักษาโดยการฉีด ยาทาไม่สามารถทำให้หายได้

2.3 การรักษาเหี้ยต้องค่อยเป็นค่อยไป ใจร้อนไม่ได้ และหมอจะใช้ตัวยาขนาดเบาก่อน…..เพราะ….

2.4 เจ็บมาก…

3.ศึกปราบเหี้ย…

ในครั้งแรกที่ข้าพเจ้าไปฉีดยานั้น เหี้ยบริเวณหน้าข้าพเจ้ายังไม่เคยโดนรบกวนไม่ว่าวิธีใดๆ ข้าพเจ้าหวังเป็นอย่างยิ่งว่า เหี้ยนั้นจะยุบลงในเร็ววัน ข้าพเจ้าไปนั่งรอหมอที่หน้าห้อง หมอชื่อ หมอบุญชู เป็นอาจารย์หมอศัลยกรรม เป็นศิษย์เก่ามาหมดแล้ว ส.ก. อ.ส.ช. ก.ท. หมอคุยเก่งมาก หมอเช็ดหน้าบริเวณกรามด้วยแอลกอฮอร์ พร้อมชวนคุยประหนึ่งหลอกเด็กมาฉีดยา ข้าพเจ้าก็คุยตอบ พยาบาลใจดีมาก ยืนให้กำลังใจอยู่ข้างเตียง…ขั้นตอนเด็ดเหี้ยมีดังนี้

3.1 นอนบนเตียง หมอจะเช็ดเหี้ยให้สะอาด

3.2 ปลดกรุดุมเสื้อเพิ่มอีกสองเม็ด (ลืมบอกไป ข้าพเจ้ามีเหี้ยตรงหน้าอกด้วย)

3.3 หมอจะรับยาจากพยาบาลที่เตรียมใว้ให้ พร้อมบอกว่าเจ็บนี๊ดนึงนะหนู

3.4 หมอทำการฉีดตัวยาเด็ดเหี้ยเข้าสู่เหี้ย อยากจะบอกหมอเหลือเกินว่าเจ็บเหี้ยๆ

3.5 เมื่อหมอทำการฉีดเสร็จหมอจะปลอบใจว่าไม่เจ็บเลยใช่ไม๊หนู…

3.6 จ่ายตัง รับใบนัด คลานกลับบ้าน…

ในครั้งแรกนั้น ข้าพเจ้าอุปมาประหนึ่งสาวแรกรุ่นเสียตัวเป็นครั้งแรก ข้าพเจ้าเข้าใจว่าอารมณ์เจ็บเดียวกัน แต่ของข้าพเจ้าไม่เสียว การฉีดครั้งแรกเนื้อเหี้ยจะแข็งและแน่น และจะเจ็บมากเพราะเหี้ยจะโดนยา ข้าพเจ้าขออธิบายอารมณ์เจ็บเหี้ยใว้ ณ ที่นี้ว่า เหมือนโดนเข็มจิ้มเข้าไปตลอดเวลา ยังไม่พอ จิ้มแล้วเหมือนโดนฉีดยาตลอดเวลาด้วย เพราะจะรู้สึกเนื้อปริๆอยู่ตลอดคืน…เจ็บเหี้ยเหี้ยเหี้ย

4.เสร็จศึก…นับศพทหาร…

เช้ารุ่งขึ้น เนื้อบริเวณที่ฉีดจะเป็นสีดำ เนื่องจากเหี้ยมันไหม้ ข้าพเจ้าต้องซื้อพลาสเตอร์ยามาปิดใว้ (ตอน ม.5ใครเห็นข้าพเจ้าแปะพลาสเตอร์รูปคิตตี้สีชมพูตรงกราม นั่นแหละใช่เลย) หลังจากนั้นข้าพเจ้าก็ไปฉีดทุกเดือน ฉีกนานเข้าเหี้ยเริ่มหลวม ตรงหน้าอกยุบ เหลือแค่กราม ข้าพเจ้าต้องการความเนียนบนใบหน้า จึงบอกหมอ หมอทำการโอนข้าพเจ้าไปหาหมอผิวหนังทันที

5.พบหมอใหม่…

หมอคนใหม่ชื่อ หมอ นพดล ข้าพเจ้าทราบมาว่า หมอ นพดลนั้นมีประสบการณ์สูงมาก เคยประจำการเรืออลิซาเบธในสมัยสงครามโลกครั้งที่1 และบัญชาการเรือรบไล่ล่ายูกิคาเสะในสงครามโลกครั้งที่2 เข้าร่วมรบในสงครามอ่าวเป็นผ.บ.กองร้อยรถถัง….อันนี้ข้าพเจ้ามั่วเอง หมอแนะนำว่า สิวของข้าพเจ้านั้นเป็นสิวอักเสบ เกิดจากฮอร์โมนพลุ่งพล่าน หมอเน้นว่าเกิดเฉพาะคนหล่อสุดสุดเท่านั้น…หมอสั่งยาให้กิน ชื่อยา โรแอคคิวเทนน์ ขนาด20มิลลิกรัม หมอบอกผลเสียคร่าวๆว่า ผมร่วง หน้าแห้ง ปากแตก อาจซึมเศร้าถึงขั้นฆ่าตัวตายได้….ครับ อย่างที่ทุกคนอ่าน ไม่ผิดหรอก ถึงตายได้ แต่หมอบอกว่าไม่เป็นไรเพราะท่าทางข้าพเจ้านั้นสดใสร่าเริง…ตัวยาใหม่นี้มีราคาแพงมาก หาหมอทีหมดร่วมสองพัน

6.สองเดือนเห็นผล…

โรแอคฯเป็นยาที่ดีมาก ลดความมันบนใบหน้าข้าพเจ้าได้มากทีเดียว สิวยุบและหมดไปในที่สุด สิวเสี้ยนช่วงสองเดือนแรกนั้นเรียกได้ว่าหายไปหมด รูขุมขนกระชับถึงขีดสุด แต่ปากแห้งมาก แตกเละ ใช้ลิปมันเดือนละหลอดพกติดตัวตลอดเวลา ผมร่วงในช่วงเดือนแรกเมื่อหน้าเริ่มดีขึ้น หมอแนะนำทันที………..ฉีดยาเด็ดเหี้ยไม๊หนุ่ม หมอทำให้…ข้าพเจ้าพยายามสุดแรงที่จะเลี่ยงการต่อกรกับเหี้ย แต่หมอยังจะทำให้ โดยเสนอการใช้ตัวยาที่มากกว่าเดิม4เท่า 10มิลมาเป็น 40มิลลิกรัม

7.รัวเข็ม…

การต่อกรกับเหี้ยในช่วงแรกนั้นส่งผลให้มันยุบลงมาก จากที่เคยปูดเป็นแผลตอนนี้เริ่มยุบจนเห็นแล้วว่ามีเหี้ยกี่เม็ดบนใบหน้า ส่งผลให้หมอรัวเข็มเข้าไปในเหี้ยทุกเม็ดที่มี สูงสุดที่ข้าพเจ้านับได้นั้น 7ทีในกรามด้านเดียว….เจ็บเหี้ยๆ ยิ่งยาแรงยิ่งเจ็บ หมอโม้ทันทีว่าหมอเป็นมือดีสุดในด้านนี้ มือเบาสุดแล้ว ไม่เจ็บหรอก หมอศัลฯมือหนักกว่าหมออีกนะหนุ่ม…อยากจะบอกหมอเหลือเกินว่าไม่จริงครับ เจ็บเหมือนกัน เพราะเหี้ยจุดเดียวกัน บางทีเป็นสิวอยู่แล้วยังจะเอาเข็มจิ้มเข้าไปอีก ก็เข้าใจว่ามันจะยุบ แต่เจ็บเหี้ยๆ

ตอนนี้ก็ได้แต่หวังว่าหน้าข้าพเจ้าจะหายเหี้ยได้ในเร็ววัน…

ปล.ขอขอบคุณโรงพยาบาลจุฬาที่ทำให้ผมมีวันนี้

ขอขอบคุณหมอศัลฯมือหนึ่งที่อธิบายให้ผมรู้ซึ้งในวิถีแห่งเหี้ย

ขอขอบคุณหมอผิวหนังที่ทำให้ผมแขวนสิวได้อย่างใจหวัง

ขอขอบคุณ……..เหี้ย……………….

ฮ่าๆๆๆ

ผมกำลังหาทางกำจัดมันครับ